2.121 Notre Dame de Paris

😢Onze Dame. La Notre Dame heeft het  deels gered, dankzij alle hulpverleners die haar hielpen te blussen. Haar statige voorgevel met twee torens staat er nog. Haar structuur is er nog. Maar la fléche en het dak is verdwenen. Om 5 uur werd ik wakker en al gaan mijn gedachten meestal naar mensen en de Natuur, dan toch hakte gisteren het nieuws over de brandende Notre Dame er ook bij mij flink in. Met haar in mijn gedachten werd ik wakker. Parijs, druk Parijs met in haar ware centrum deze prachtige Kathedraal. Door in mijn jeugdjaren deels in Frankrijk te zijn opgegroeid in een stadje net buiten Paris, zie ik in dat het een voorrecht was deze stad als kind te hebben mogen bezoeken. Later, was er een zomer dat ik verplicht was met gasten die bij ons logeerden mee te gaan naar Parijs voor een toeristische toer. 

2.120 het wordt echt lente

De tuinen tonen een pallet aan groen. Bomen sieren donker & zacht roze, wit en groen als een vlag, de vlag van de lente. Ze fietst een rondje. Wat is het koud. 8 graden. Het voelt kouder aan, zeker op de fiets. Ondanks haar winterjas voelt ze de snijdende wind. Bij de Albert Heyn in het volgende dorp- nog steeds is ze niet gewend dat winkels op zondag open zijn-koopt ze geraniums. Voor morgen. 

2.119 Over haast en over autonomie

Haast past niet bij een mens die twee weken patiënt is geweest. Opgenomen zijn in een ziekenhuis moet en mag er vertraagd worden. Wanneer je eruit komt past haast evenmin vindt de mam.  Maar ja, haar eigen  snelheid van leven is lager dan die van een jonge man.

Eisen stellen aan een patiënt past niet. Ook niet bij diens ontslag. Autonomie vindt de moeder belangrijk. Wat heeft haar volwassen kind nodig? Wat niet? Ze waakt voor betutteling maar geeft toch adviezen. Dat mag, vind ze, bij een single zoon.

2.118 Patiënt zijn

Zijn wij niet allemaal patiënten die mogen leren geduldig te zijn?

Niet alleen een zieke mag een patiënt, een geduldige, zijn.

We verwachten met zijn allen dit en dat en weet ik veel wat

Snel, sneller, snelst? Waarom haast hebben om thuis te komen en daar tot rust te willen komen ver van de stad vandaan als je zoals ik in een dorp woont? Waarom niet hier en nu?

Dan wachtend  vertragen. Naar binnen keren, rustig worden. Stress wegademen. Hier en Nu. Hier en Nu Thuis zijn. Thuis zijn bij mijzelf.

Gewoon patiënt leren zijn. Nét als iedereen😁🤪. 

Geduld is een schone zaak.

Vandaag ontspande ik, ik die een buitenmens is en beslist geen stadsmens, wachtend op vervoer in een stille wachtruimte van een kolossaal Medisch Centrum ontspande ik en landde in het het Hier en Nu, voorbij de dagenlange veelheid.

Geduld is een schone dag. It feels good.

Have patience.

2.117 Dankbaarheid

Het leven is vol met van alles wat. De laatste week was dat het geval in mijn leven. Ik doe mijn best om dagelijks dankbaar te zijn en dit op te schrijven. Vandaag schrijf ik het hier in mijn blogspot in een dankbaarheids countdown van 10 tot 1.

2.116 Het is wat het is

Tob niet, het loopt toch altijd anders was het motto van een lang geleden overleden oom.

Het is wat het is.

Tob niet, het loopt

toch altijd

anders

dát is niet anders.

2.115 Waar doet zij goed aan?

Kortgeleden keek ze naar het programma Spoorloos. Het ging over een biologische familie waarvan hun kind - buiten hun weten om- als baby verdween en geadopteerd werd door een Nederlands echtpaar.